Speech van dhr. H. van Rijswijk ter gelegenheid van het overlijden van Thei van Berlo.

  

Annie, Kinderen, Klein en Achterkleinkinderen,

 

Familie van Berlo, Familie van der Westen, Familie van Zundert, Vrienden en Kennissen.

 

Wij zijn vandaag allen naar de aula van dit crematorium gekomen om voor de allerlaatste keer samen te zijn met Thei van Berlo.

 

Als wij geconfronteerd worden met lijden en sterven, dan voelt een ieder hoe dat diepe emoties oproept en heel veel vragen naar de zin van leven en dood.

 

Gevoelens van onmacht en boosheid overvallen ons over het onaanvaardbare dat ons met de dood van Thei is overkomen.

 

Hoewel wij weten dat de dood bij het leven hoort, ervaren wij nu pas echt hoe wreed de dood is als iemand wordt weggenomen die niemand van ons kan missen.

 

Afscheid nemen doet pijn, het maakt ons kwetsbaar en brengt de vergankelijkheid van ons eigen bestaan aan het licht.

 

Als bestuurslid namens de KBO Nieuw – Lotbroek wil ik even stil staan bij wie Thei in onze optiek was, en de verdiensten die hij samen met zijn vrouw Annie als langjarige voorzitter voor ons heeft gehad.

 

Thei was integer, zorgzaam, plichtgetrouw en bezat een gave om mensen aan zicht te binden. Ook bleef hij onder alle omstandigheden zichzelf, kortom een man zonder enige franje met een goede inborst en een grote gedrevenheid als het ging om het wel en wee van de KBO Nieuw – Lotbroek.

 

Zijn specifieke kennis en kunde en zijn bestuurlijke vaardigheden hebben er borg voor gestaan dat hij tot op zijn huidige leeftijd op een sublieme wijze als voorzitter onze organisatie heeft geleid.

 

Hij was klankbord en mentor voor velen die hem gekend hebben

 

Zijn verdiensten voor de sociale cohesie in de wijk Nieuw – Lotbroek en de ouderen in het bijzonder zijn ons inziens zo groot dat een koninklijke onderscheiding indien hij die aanvaard zou hebben op zijn plaats was geweest.

 

Vrouwen en mannen die bestuurlijk bezig zijn kunnen van alles willen maar als hun resp. echtgenote of echtgenoot er niet achter staat wordt het niets.

 

Bij de familie van Berlo was dit beslist niet het geval. Kwam je Thei tegen volgde in het kielzog Annie en omgedraaid was het net zo.

 

Een echtpaar dat de KBO Nieuw – Lotbroek samen met anderen heeft gemaakt tot wat het nu is een bloeiende en bruisende vereniging.

 

De plaats die Thei in ons aller leven heeft ingenomen, alle herinneringen aan het samen gedeelde lief en leed, zijn nu plotseling voor ons allen een heel kostbaar bezit geworden.

 

Helaas zijn er momenten in ons leven die wij niet zelf in de hand hebben en die voor ons allen onafwendbaar zijn.

 

Namens het bestuur en leden van de KBO Nieuw – Lotbroek wil ik jou Annie, Kinderen klein en achterkleinkinderen heel veel sterkte wensen bij het verwerken van het verdriet bij gelegenheid van het overlijden van Thei.

 

Thei wij moeten nu helaas verder zonder jou.

 

Het zal voor een ieder van ons op zijn manier best moeilijk zijn om zonder jou het leven en de dagelijkse beslommeringen weer op te pakken.

 

Je hebt namelijk een onuitwisbare indruk op ons allen gemaakt.

 

Ter afsluiting wil ik graag zeggen Thei wij allen waren er trots op dat jij al die jaren onze roerganger was.